bir avuç söz

bir gün öncesinden çok daha güzel hava ; yumuşacık, sessiz, kendine has pırıltıları var,denizinde,yaprağında,bulutunda..

her gün hadi bir gün daha "yaşamak" dedirten bir coğrafya burası; dönüş için her gün alınan karardan bir bahane bulup cayması çok kolay..

İskeleci

                      havada bulut çok..oldukça sıcak,,,pus yok,

ikiyüzlü sonbahar

                              yağmur her yere yakışır,,,
                    bazı zaman-larda, bazı yer-lere daha çok..

        bir de her damlasının hakkını veren yağmurlar vardır,
                                   acıtır ama arındırır.
        bir saçak altından da izlesen ıslatan yağmurlar-dır bunlar.

damlaların sesinin yankılandığı satırlara çalakalem daldım, 

suskunluğum yakarış olmasın,

Ekim sonu herşeyin sonu değil..

Güzel ,ılık,sevimli bir sonbahar,,herkes kalıntılarını alıp şöyle bir süzülsün derken sahile,,,,,,

Bir mevsim böyle geçti.. 3

Bir sabah Milli Parka giderek Kalamaki koyunda hem denize girmek hem de piknik yapmak istedik.Minibüsle yaptığımız yolculuk keyifli,verimli oldu.Bol foto çekme olanağı bulduk anlayışlı minibüs şöförleri sayesinde.

Hemen ilk anda Moskova'dan Nina ile tanıştık,kendisiyle biraz ingilizce sohbetten sonra e-mail alışverişinde bulunduk ve daha sonra fotolarımızı birbirimize gönderdik.O turuna devam edip daha da güneye inmiş,biraz da mesleği gereği elbet; otellerde turizm görevlisi..

Bir mevsim böyle geçti....2

Balık avı en sevdiğim hobilerimden biri ve ben bunu sevgilimle paylaşmaktan çok hoşlanıyorum))Birlikte oltalarımızı alıp iskeleye ya da beyaz eve giderek çok güzel zaman geçiriyoruz...Bazen akşam gün batarken çıktığımız av gece geç saatlere kadar sürüyor...hiçbir şey avlayamasak da yanımızda getirdiğimiz patates kızartması ve bira ile sohbet harika..Diğer balıkçılardan biri yavru vatoz avladığında oradaydık,,çok güzel bir yaratık...

Bir mevsim böyle geçti...1

Kıştan çıkan duygular nedense Ada'ya kanat açtığında çantayı hazırlama zamanı gelmiştir.Adanın bahar çiçekleri; kıyıda kış kalıntıları,Akdeniz'in taşıyıp getirdiği buluntular, geceler-in çimlere bıraktığı çiy damlaları, henüz kırlara göçmemiş kuşların cıvıltıları; doğaya dair ne varsa beni çağırır.

Andımız-Bayram-Kaçamak

Ege'ye henüz kış gelmedi ,haliyle bisiklet sürüşleri,doğa yürüyüşleri,herşeye karşı direnişler)) ardı arkası kesilmiyor.Yetişebilmek mümkün değil ama Alsancak'ta belediyenin astığı 'sokakta hayat var' tâkının altından geçen herkes en azından etkinliklere katılmasa bile akşam yemeklerini balkonda yemeye devam ediyor inatla..İnatla diyorum,bizim ellerde yazın bittiğini kabulenememe gibi bir durum vardır.O tişörtler ilk ayaza kadar giyilir,çorap giyilmez,beyazdan vazgeçilmez,,Gün yanığı beş ay sonrası için özenle korunur)))

Denize 0 Yaz Kampı

İzdos 54 izciyle ve 10 kişilik Lider kadrosuyla Haziran 18-23 tarihleri arasında Doğanbey/Ürkmez bölgesinde ,denize sıfır konumda bir yaz kampı düzenledi,Truva İzci Oymağı,Güzelyalı Martı Oymağı ve Robenson Kardeşler İzci Oymağı katılımı ile küçük-izci-ergin İzcilerimiz ile çadırlarda kalıp , günboyu çeşitli istasyonlar ve gezilerle çok iyi zaman geçirdik,,,ben Tango Eğitmeni olarak katıldığım bu kampta Tango İstasyonunda ders verirken,akşam saatlerinde denize girip serinlemek,yağlı karpuz oyunları,kostüm gecesi,gece yön bulma,, telsiz,elişleri ve hatta tuvalet temizliği gibi görevler(ilk gün elektrik kesintisi nedeniyle tıkanan tuvaletler))  de alarak çok güzel zaman geçirdim..Kamp dönüşünde hepimiz zayıflamış,yorgun ama mutluyduk ))))

Tuz kokusu

Dolaşırken ayaklarımın tozunu geçmiş ayak izlerime bırakarak yürüdüğüm yollardan biri..denizin hemen kıyısı,oracıkta yediğim gevrek,şuracıkta çekilen film-işte gülşen- , az ilerde gökyüzüne bakışlar ki giden bir kargo uçağını izler..
Ne çok zaman geçmiştir ama durur ve bekler; yine yeniden geleyim de taşlara varayım ,,,
Yollardan biri Yunuslar-Balıkçı Barınağı......

DENİZ KABUKLUSU

Zuzu

Bİ DAMLACIK  

Duru bir yeşildi ortalık  
Akşam güneşi kırılmış bir mızrak boyu  
Ve çocuk sesleriyle iniyordu ışık,  
Ağlarda sanki dargın bir kılınç balığı  
Pullarını döküyor üstüme  
Bir sessizliği anlatmak için yazıldı bu şiir  
Belki de anmak için  
                      bi damlacık bir sessizliği

C.Y./
                                                                               

DÖNÜŞ

SOKAĞIM
Sokağım göz kamaştırıcıydı.
Yıllar akıp geçti.Bir hayli şey öğrendim,başka ışıklar gördüm,yani,bitkiye olduğu kadar insana da gerekli aydınlığın göklere,güneşlere ve denizlere göre değişen eşşiz renklerini bir bir saydım.Ama hiçbir şey,ne tabiat, ne de kitaplar,sokağım'daki güneşin o amansız,o değişmez beyazlığı kadar anılarımda yer etmedi.
Şüphesiz,bu göz kamaşması sadece içimden gelen bir şeydi ya da sadece hafızanın geçirdiği başkalaşımlar da vardı ve bunun gerçek olduğuna emindim.Ama güneşten gelen bu esinlik hayatın esenliği idi.On yaşımdaydım ve ilk defa hissediyordum hayatı : kendini bir ilk yarayla duyuruyordu; bitkisellikten çıktım,anasından ayrı düşmüş bir hayvana döndüm; ve bir yavru kedi değil de küçücük bir insan olduğum için yanağımda kurumuş bir damla gözyaşı kaldı.

Son Gün-Veda

Tatilin son günü  de balıktaydım ve  ATV aracını Burak'ın elinden kapıp pozlanmayı da ihmal etmedim:))

Evvet 2 balık daha,:)))))Çoook zevkli......

Son Kaçamak-4.GÜN-Birthday

Yaşasınnn!!! 52 bitti,yaşlanıyorum:))))))))
Bugün (eğer ki kaldırmadılarsa) İstanbul'da 101 pare top atışıyla kutlanacak:))
Dayım ben doğduğumda "kızımız oldu" diyerek kalkıp oynamış.Ailede hep erkek torun olduğundan pek sevinmişler..Uzun yıllar da abim ve erkek kuzenlerim beni aralarına alıp gezdirip şımarttılar hep,he he:))
Madem doğum günüm ; hayırlı bi iş yapayım dedim:)
Sabah erkenden irmik helvası ve muffin kek yaptım...Kalan az sayıdaki komşulara dağıttım ama sağdan soldan gelen insanlar da tadımlık alıp pek beğendiklerini de söyleyince ertesi gün de helva sözü verdim:))

Foto:rhr

Son Kaçamak-3.GÜN

Bu gül birşeyin anısı olacak ama neydi unuttum

Kimbilir belki de sabah sabah yeniden açan umudum C.Y.

Son Kaçamak- 2.GÜN

                                                 Kimse var mı???

Son Kaçamak -1.GÜN

Adadan ayrılan çocuklarım henüz uçağa binmeden İzmir'den yola çıktım.Onlar havadayken eve ulaşmıştım bile.Balkondaki masada bulduğum minicik çiçek buketi beni çoook duygulandırdı...

Foto:rhr

Tatlı kızım henüz 4 yaşındaydı ve  minik Unutma Beni çiçekleri,küçücük otlar toplar bana getirirdi,ben de onları bir çay bardağına koyar,yazlık evin pencere içine yerleştirirdim.O günleri anımsatırcasına yine o minik parmaklarıyla böyle bir buket yapmış bebeğim:)))

Issızlık

Ada her zamanki gibi Eylül'de sessizliğe büründü.Çocuklarımı burada ağırlarken geçen hafta çektiğim fotoları yayınlamak ve birkaç satır yazmak istedim.

Bahçedeki çiçekler son gürlüklerini yaşıyor.. 

Makinede Kalanlar

Adada bir zamanlar Devlet Hastanesi olan daha sonra da Kız Sanat Okulu yapılmış bir bina var.Nüfusun ne kadar az olduğunun bir göstergesi:))