bir avuç söz

bir gün öncesinden çok daha güzel hava ; yumuşacık, sessiz, kendine has pırıltıları var,denizinde,yaprağında,bulutunda..

her gün hadi bir gün daha "yaşamak" dedirten bir coğrafya burası; dönüş için her gün alınan karardan bir bahane bulup cayması çok kolay..

Sokağımdan

Uykunun kollarındayım,gözlerimi açamıyorum,bırak beni ilişme rüyalarıma.
Sokakta yaşasaydın uyanmak ister miydin?
Elbet sonsuz huzur havuzunda yüzüyor olmak işime gelir.Başımı okşamak,beni sevmek isteyenler bencil mi davranıyorlar,yoksa beni benden çok mu düşünüyorlar?
Var mıdır sessiz dokunuşlara ılık bir nefese ihtiyacım?

Son Kaçamak -1.GÜN

Adadan ayrılan çocuklarım henüz uçağa binmeden İzmir'den yola çıktım.Onlar havadayken eve ulaşmıştım bile.Balkondaki masada bulduğum minicik çiçek buketi beni çoook duygulandırdı...

Foto:rhr

Tatlı kızım henüz 4 yaşındaydı ve  minik Unutma Beni çiçekleri,küçücük otlar toplar bana getirirdi,ben de onları bir çay bardağına koyar,yazlık evin pencere içine yerleştirirdim.O günleri anımsatırcasına yine o minik parmaklarıyla böyle bir buket yapmış bebeğim:)))

Garfi..

Foto:rhr

İri,haşin ve cesur kedi .....Göbüşünü serinletiyor...